Христови Патишта

 Дополнителна страна

 

Религија1) како “повратна врска” на човекот со Бога - на патиштата со Исус Христос.

1)Зборот религија потекнува од латинскиот ре-лигио = обновена врска; со Бога, кој се вообличува во нас одвнатре. Од повисоко гледиште тоа и се случува, слично како кај холограмот.

Спознавање на подлабоките проблеми во човечкиот живот.

За далекусежни промени во човекот, како и при исцелување со молитва се поставува Исусовото прашање “Сакаш ли да оздравиш?”. (Јов. 5, 6). Односно “Ги знаеш ли несовршеностите кои мора да ги промениш кога се приближуваш до Бога?” Тогаш се забележува “Црвена линија” после навидум едноставни факти, кои ретко се поврзувани со религијата. При растењето од дете преку младоста па се до полна возраст, се добиваат нови способности; меѓутоа низ кое често се прикриваат првобитните способности на спознавање. Човекот потоа со помош на присеќавање и молитва може да го добие одново овој скриен природен начин на спознавање. Притоа и понатаму се задржуваат развиените способности додека се разрешува и отпушта тврдокорноста кај битието. Со духовно-душевните или надворешните “расколи” во животната поделеност на човекот-на интелектуален и инстинктивен живот кои се во мала мера поврзани преку “срцето”- повторно се подобрува интеграцијата. Може да се каже за “плодот од дрвото на познание” во рајот се однесува токму на таквата поделеност - па совладувањето на нагативните (“ѓаволски”) особини, помеѓу останатото е и лечење на таа поделеност; и дека изреката “Ако не се обратите и постанете како деца, нема да влезете во Царството Небесно” се темели на подлабоко знаење за обратување - Исус во Матеј. 18, 1-3; Марко. 10, 15; Лука. 18, 17. Овдека не се работи само за детска простодушност, туку за првобитните основи на развојот, кои се “архетипски”2), значи определени основни примероци, изгубениот човечки дел за “упатство за употреба”. Тој пат може да води далеку вон денешната ограничена умна свест.

2)Совладувањето на негативните („ѓаволски“) особини, меѓу другото се однесува и на лечење на таа поделеност.
архетипски: поим од длабинска психологија на Ц.Г. Јунг и други; основени начини на човековото искуствено постоење преку разни форми и облици, на пр.: во сонови.

Тоа сепак не значи дека човекот може тоа да го оствари самиот со сопствени сили. Исус го нуди вистинскиот пат и сила, односно милост за такво совладување. Со тоа се комплетираат патиштата на Христијанските трагачи за вистината, на мистиците и алхемичарите (спор. на пр. Мат. 5, 48; Јов. 10, 34;…)многу јасно чекореле. И многу други христијани, свесно или несвесно создале искуства во таа насока. Ова не е зависно од тоа дали повеќе биле на својот внатрешен пат или пак својата вера ја упрегнувале во социјална смисла или - во една смисла, што ја нарекуваме, “поцелосно христијанство”- во себе ги обединиле двете. Во многу култури се барало за совладување на внатрешната растргнатост на човекот; за тоа сведочат и таоистичките алхемичарски настојувања, разни видови на јога, итн. 3)

3) Индијскиот збор јога, дословно=“да се упрегне” исто значи барање за повторна врска со прапричината на сето, со Вечниот. Тоа не значи дека таквите други патишта мораат да водат кон иста цел како кај христијаните.

“Богочовекот” Исус Христос,“Новиот Адам” преставува сигнал дека човечките битија одтогаш па наваму е возможно да се повратат на првобитните квалитети; и дека е време да се корегираат погрешните квалитети кои станале опасни во меѓувреме. Како “среќна случајност” за Земјата, Исус ги преставува обете, врската со оригиналниот извор за смислата за животот-Бог-и најразвиената човечка свест. Тој ги совладува дегенеративни сили. Иако Исус е различен од останатите луѓе, сепак и тој е човечко битие во полна смисла. Па и луѓето можат да го постигнат истото,- особено ако се обидат свесно. Дури и за таквите кои ништо не знаат за историскиот живот на Исус, вклучувајќи го и воскресението, има влијание и на нив - слично со на пр. животните кои се поделени физички на острови, и ако на еден остров ги учите нешто ново, истата вештина брзо ја совладуваат и животните на останатите острови. Бидејќи вероватно има некакво меѓусебно поле на сила, што на пр. го препознава Р. Схелдрак.

Внатрешниот однос меѓу човекот и Христос, Бог, најнапред е возможен и без црковно посредување; меѓутоа понекогаш е потребна помош и од соодветна христијанска заедница. Спротиставените теологии, опишувајќи го Христовото битие, како духовен советник или како "само" социјален реформатор. Престанале да бидат краен избор, но можат некому да помогнат единствено ако имаат подобро вистинско знаење. Секој поединец може да се уподобува директно и интимно на Христа тајно во “скришна соба” за на крај уподобувањето да биде јавно, како “разгласено по пазарите”. За таа цел некои ќе се сетат за неговите квалитети напомнати во Евангелијата. Оној кој е отворен за Христос, преживувајќи ја неговата смрт како да е воскреснат, може да го контактира Христос како битие кое делува во сегашно време. Постојат истотака многу сведоштва за луѓе кои преживуваат после смртта; обично во состојба различна од онаа на Христос. Некои може да почуствуваат дека се молат во “негово име”, со него како постар брат во Бога, кој ги опфаќа сите. (спор. Јов. 15, 16; Мат. 6, 7-15; Мат. 18, 19-20). На пр.:

Боже, извор мој, помош моја и надеж моја!
Соединет со Исуса Христа* Ти благодариме за се што доаѓа од Тебе; Опрости ми за она што ме одалечи од тебе**; дозволи ми во оваа тишина да постанам креативен преку твојот дух***; води ме на својот пат.

*) Кој смета дека е соодветно може овде да ја вклучи и Марија. Со тоа може да се привлечат машки женски човечки особини.
**)Понатаму, во зависност од својата конкретна појава, секоја негативно разбрана побуда може 1. да се согледа одвнатре (на пр. плашливост, злоба, рамнодушност и злобност; претерана сомнителност, ...За проблем; дури и ако се појавува само во мислите или во зборовите, спор. на пр. Мат. 5, 22). 2. наместо размислување мирно да почекаме еден момент за да станеме свесни за што се работи. После тоа 3. Таков спознаен, токму телесно осетлив терет да му се предаде на Бога во молитва (Освен тоа може и целиот животен пат да се предаде на Бога односно Христос) 4. мирно да се причека додека тоа не се почувствува односно нема видлив знак на олеснување - или додека во совеста не продре “одговорот”.
***) Во тишина може да се “смират” секојдневните настани па на тој начин се подостапни за разработка односно за молитва. Тогаш повторно е присутно повеќе отвореност за ново.

 

Значењето на етиката на тој пат.

Едно ниво на тој пат е “Возљубувањето на Бога”, што е над се, “и возљубувањето на ближниот како себе си” (Мат. 19,19); значи и самиот себе си; сакајќи се самиот себе може да биде дел од настојувањата да се препознае сопствената задача во средината. Љубовта спојува со Христос, затоа што тоа е неговата главна особина поврзана со мудроста. Исто така патот на чинење добри дела, со последичните ефекти го појаснува Христовиот пат. Исус ги задржал старите етички основи; зашто вообичаено, “Човек жнее она што ќе го посее” (Гал. 6, 7); ја нагласил одговорноста кај индивидуата наспроти надворешниот закон. Притоа може да се спознае дека во човековата внатрешност има нешто - како на пример совестност - која е во хармонија со духот, што Христос и со пример го покажа . Тоа значи дека со тек на време човекот во целост се повеќе се ускладува кон Христовиот дух. Ова може лично да се искуси во срцето, или во душата, или во духот, варирајќи индивидуално. Полезно е, да се досегнуваат познатите Христови квалитети што почесто; така да се има подиректен контакт со истите-без оглед дали има големи ефекти при тоа.

Со силата, која се развива на тој начин одвнатре во човекот како дар по милост, можно е да се изврши поврзување со исцелителна сила која доаѓа од“надворешниот” Христос односно Бог. И овде личниот начин на доживување може многу да се разликува, но сепак ќе биде јасен и ќе има влијание на средината на својствен начин. Додека до сега таквиот развој бил ограничуван на неколкумина, кои биле означувани како “мистици”,“светци” итн., Во ова наше “апокалиптично” доба, ваквите појави можат да бидат во пораст и да се прошират и на едноставни луѓе - што вероватно нема да се препознае на единствен начин; заради тоа и вредно е да се спомне. Тоа универзално дејствување “од надвор” може или да се прифати или под одредени околности, да се судира со забарикадираноста на оние кои во својата внатрешност не развиле нешто слично - така да во овој случај , тие се под “суд”.

Води ме така да не им наштетам на другите на нивниот пат до Тебе; води ме за да им помогнам на другите согласно Твојата Волја; Спаси ме на мојот пат;* Помогни ми да чекорам со твојата љубов.

*) Овде може да се вклучат и други.

 

Сличен развој воопшто, во древните култури.

Како кај развојните етапи од дете до возрасен (види горе) и во човечките култури минуваат слични етапи на свеста. Со нив од една страна доаѓа до создавање на нови способности (послободна волја, чувствување и размислувања), а од друга страна ја намалуваат својата изворна поврзаност со целокупното Создание, со проблематични последици. (Спор. на пр. Jean Gebser, "Првобитноста и сегашноста”: Последователно архаична, магична, мистично разумна свест; вон тоа може да се развие појака интегрирана свест, што на пр. може да се нарече паметна свест.) Воочливите идоли, исто влијаеле на тоа да развојните чекори во својата почетна препознатливост можеле да се откријат на големо, или барем во културни граници. Тоа наспроти сите спротивности често се случувало со големи загуби. Во поново време, може да се примети дека човештвото и неговите народи итн. се наоѓаат пред судбински предизвик минувајќи низ обновени мали и големи “квантни скокови” или еволуциони чекори ако сакаат да преживеат4). До нив доаѓа веќе околу 2000 години преку Исус. Сето ова повеќе намора да се случува на терет на добиените способност и разум. Кога доволен број на индивидуи развијат поцелосна умна свест за ново поврзување со своето божествено настанување1), дури и со помош “одозгора” може да се победи во трката со апокалиптичните катастрофи. Тука секако треба да се вброи и односот кон надворешните активни движења како што се мировните итн., - сите добронамерници го имаат своето “потребно” место во “игра”. - Многу луѓе - преку етаблираните религијски правци - очигледно трагаат за тоа; однапред заминуваат во иднината и помагаат при обновување на минатото дури и таму каде сеуште преовладува преголема “просечност”. Како прашањето за кокошката и јајцето е дискусијата за дали надворешното “спасение” е цел или егзистенционалниот напредок на свеста и човечкото битие. Досегашните скалила на вредност мораат од темел да се сменат, зашто човекот може многу точно да си претпостави каде ќе го одведе денешниот “прогрес”, како застарена програма на цивилизацијата. Бидејќи сето е дел од целината, и секое добро дело преминува во целината.

4)Со песимистички поглед во последната книга на Херберт Грухл “Вознесение во ништо” не се согласуваме единствено поради тоа, дека секако може да се напипа изворот на развој и сила што тој не го запазил, и кој сепак преставува единствена надеж: Бога.

Ги инспирира луѓето за да одлуките за живот и смрт ги предадат во твои раце*; Помогни им на оние кои работат за твое создавење; Одведи го овој свет до преминот кон твоето наговестено ново време. **

**) Овде може да се вклучат и детаљи или после тоа може да се обработат во медитирачко набљудување; на пр. “да се прекине со пораст на насилството и одговор на насилството”,“на насилството да му се одземе темелот преку решавање на проблемите ”,“да се води мирољубив дијалог меѓу добронамерните припадници од разни религии”, .... .**) Лука 11:2; 21:31. Откровение 11:16. Бог дава љубов, особено кога му се возвраќа.

 

Предстои значи “обраќање кон” Бога во малку и многу.

При тоа во прв ред не се работи за “престава за верата”, значи за човечките размислувања за религијата, туку повеќе за реално живо поврзување на човек со Бога.

Јов. 16, 12-13: Уште многу имам да ви кажам, но сега не можете да носите
Но кога ќе дојде Он-Дух на Вистината-ќе ве упати во целата вистина; зашто нема да збори сам од себе, туку ќе збори она што го слуша и ќе ви го навести она што доаѓа.

 

Враќање на почетната страна Патишта на Исус Христос  http://www.ways-of-christ.com/mk 

Други понуди, поопширни текстови на други јазици.
Патишта на Исус Христос, неговите доприноси за човечката свест и промените на човештвото и земјата: независна информативна страна со гледишта од многу истражувачки области и духовни спознавања; со практични упаства за личен развој.